رانندگی با آئودی کانسپت C، جانشین برقی مدل‌های اسطوره‌ای TT و R8

بیش از ۲۵ سال از آن روز می‌گذرد اما من هنوز اولین تجربه رانندگی با آئودی TT در سال ۱۹۹۸ را طوری به یاد دارم که انگار همین دیروز بود. تمام پیچ‌وخم‌های جاده‌های ایتالیا را به خاطر دارم؛ جاده‌هایی که باعث می‌شد تا زمانی که باک بنزین خالی نشده، نخواهم از پشت فرمان خودرو پایین بیایم. آئودی پیش از آن مدل‌های اسپرتی مثل کواترو و RS2 را داشت اما TT حرکتی طوفانی بود، نه‌فقط به خاطر طراحی خالصی که دوران جدیدی را برای این شرکت رقم زد بلکه به دلیل تجربه رانندگی درگیرکننده و اصیلی که با قیمتی نسبتاً مناسب ارائه می‌شد.

متأسفانه آئودی در سال‌های اخیر بخش زیادی از این جذابیت را هدر داده است. TT که در سال‌های آخر کمی از مد افتاده به نظر می‌رسید، در سال ۲۰۲۳ به همراه برادر بزرگ‌ترش یعنی R8 به تاریخ پیوست. مدل‌های پرفروش فعلی شرکت از A3 گرفته تا پرچم‌دار A8 و تمامی شاسی‌بلندهای مشتق شده از آن‌ها، اگرچه خودروهای خوبی هستند اما معمولی و تکراری به نظر می‌رسند و دیگر نشانی از آن شعار معروف «پیشرفت از طریق تکنولوژی» یا طراحی منحصربه‌فرد در آن‌ها دیده نمی‌شود؛ اما حالا گرنوت دولنر، مدیرعامل جدید آئودی، قصد دارد شرکت را متحول کند و کانسپت C را به‌عنوان پیش‌قراول این عصر درخشان معرفی کرده است.

کانسپت C به‌جای اینکه جایگزین مستقیم یکی از مدل‌های TT یا R8 باشد، درواقع جانشین معنوی هردوی آن‌ها است. این خودرو یک مدل دونفره با سقف هاردتاپ جمع‌شونده است که نسخه تولیدی آن قرار است در سال ۲۰۲۷ روانه بازار شود. برای اثبات جدیت این پروژه، آئودی تنها چند ماه پس از نمایش در مونیخ، اجازه رانندگی با این کانسپت را برای رسانه‌ها صادر کرد. با اینکه همه‌چیز نسبت به ۲۵ سال پیش تغییر کرده اما حس و حال رانندگی به طرز عجیبی مشابه همان دوران است. وقتی کانسپت C در جاده‌های کوهستانی حرکت می‌کند، اولین چیزی که القا می‌کند این است که این بالاخره یک آئودی واقعی است؛ خودرویی که پتانسیل تبدیل شدن به مدلی خاص را دارد.

حرف C در نام این خودرو مخفف کلمه Clarity به معنای شفافیت و وضوح است. این موضوع در طراحی بدنه که توسط ماسیمو فراسکلا (مدیر طراحی جدید آئودی و طراح سابق جگوار) انجام شده، کاملاً مشهود است. طراحی بدنه بسیار شسته‌رفته و جذاب به نظر می‌رسد و همان سادگی نسل اول TT را دارد. یکی از ویژگی‌های جسورانه طراحی، قطعه پلاستیکی عمودی و تیره در جلو است که Vertical Frame نام دارد و قرار است جایگزین جلوپنجره‌های بزرگ بیست سال اخیر شود و هویت جدید تمام مدل‌های آینده آئودی باشد.

در داخل کابین، تفاوت‌ها حتی بزرگ‌تر است. فضا در عین کاربردی بودن، بسیار احساسی طراحی شده است. تعداد سوئیچ‌ها بسیار کم است اما همان چند کلید موجود، هنگام استفاده حس و صدایی فوق‌العاده اصیل دارند. به‌جای شلوغی دیجیتالی، نمایشگر کوچک داشبورد با فشردن یک دکمه به داخل مخفی می‌شود تا تمرکز راننده فقط روی جاده باشد. با فشردن دکمه دوم، سقف باز شده و نور و هوا به داخل سرازیر می‌شود. برخلاف اکثر کانسپت‌ها، این خودرو فقط برای نمایش نیست و واقعاً رانندگی با آن لذت‌بخش است.

پیشرانه الکتریکی این خودرو گشتاوری آنی ارائه می‌دهد که حتی TT RS هم قادر به رقابت با آن نیست. شتاب‌گیری به‌قدری سریع است که گویی صاعقه به خودرو برخورد کرده است. با وجود الکتریکی بودن، وزن خودرو به طرز شگفت‌آوری سبک و در حدود ۱۷۰۰ کیلوگرم نگه داشته شده که به‌طور مساوی توزیع شده زیرا باتری‌ها به‌جای کف خودرو، در پشت صندلی‌ها و درست در مرکز ثقل (مانند خودروهای موتور وسط) قرار گرفته‌اند. اگرچه سیستم محرک عقب ممکن است با تصویر سنتی چهارچرخ محرک کواترو همخوانی نداشته باشد اما باعث شده خودرو بسیار چابک‌تر و تند و تیزتر عمل کند. فرمان خودرو نیز سفت و دقیق است و هیچ اثری از گنگی و ابهام فرمان‌های فعلی آئودی در آن نیست.

اگرچه آئودی در مورد جزئیات فنی سکوت کرده، اما مشخص است که این خودرو از سیستم ۸۰۰ ولتی برای شارژ فوق‌سریع بهره می‌برد و پلتفرم مشترکی با نسخه‌های برقی آینده پورشه باکستر و کیمن دارد. در مورد قدرت موتور نیز ازآنجایی‌که TT RS قدیمی ۴۰۰ اسب بخار قدرت داشت، انتظار می‌رود این نسخه برقی قدرتی نزدیک به ۵۰۰ اسب بخار داشته باشد. کانسپت C مأموریت خود را به‌خوبی انجام داده و اشتهای ما را برای دیدن نسخه نهایی در سال ۲۰۲۷ باز کرده است؛ خودرویی که نشان می‌دهد آئودی هنوز شجاعت تلاش برای ساخت یک اسپرت ناب را دارد.

آئودی با معرفی کانسپت C، قدمی جسورانه و بلند برداشته است. اگرچه تقریباً دو سال تا دیدن یک خودروی اسپرت جدید از سوی این کمپانی فاصله داریم اما این زمان طولانی فرصت کافی را به ما می‌دهد تا به ایده یک خودروی اسپرت برقی و روباز عادت کنیم. آئودی صرفاً به خاطر داشتن شجاعت برای چنین آزمون‌وخطایی، قطعاً شایسته احترام است. فقط باید امیدوار باشیم که این شرکت در تصمیم خود جدی باشد و تا سال ۲۰۲۷، با محافظه‌کاری از کیفیت و اهداف این پروژه هیجان‌انگیز نکاهد.

 منبع: AutoExpress