رنگ روی صورت آدمک تست تصادف چه چیزی را فاش می‌کند؟

در تصاویر آزمایش تصادف خودرو، گاهی روی صورت آدمک آزمایش نقاط رنگی قرمز، آبی، سبز یا زرد دیده می‌شود. این رنگ‌ها ممکن است در نگاه اول تزئینی به نظر برسند، اما در واقع بخشی از فرایند بررسی ایمنی خودرو هستند. مهندسان با استفاده از این علامت‌ها می‌توانند محل تماس سر و صورت آدمک با بخش‌های مختلف کابین را پس از برخورد شناسایی کنند؛ اطلاعاتی که در کنار داده‌های حسگرها و تصاویر دوربین‌های پرسرعت، به ارزیابی عملکرد تجهیزات ایمنی کمک می‌کند.

پیش از انجام آزمایش، بخش‌های مشخصی از بدن آدمک با رنگ یا مواد رنگی مخصوص علامت‌گذاری می‌شوند. در برخی روش‌ها، این مواد به‌گونه‌ای انتخاب می‌شوند که هنگام تماس با سطوح دیگر، اثری قابل مشاهده بر جای بگذارند. پس از برخورد، کارشناسان آثار باقی‌مانده روی صورت آدمک و بخش‌های داخلی خودرو را بررسی می‌کنند تا مشخص شود سر با کدام قسمت تماس داشته است.

برای مثال، ممکن است رد رنگ روی کیسه هوای بازشده، فرمان، داشبورد یا شیشه جلو دیده شود. چنین اثری به شناسایی محل تماس کمک می‌کند و نشان می‌دهد سر آدمک در جریان برخورد چه مسیری را طی کرده است. این موضوع برای بررسی عملکرد کیسه هوا و میزان مهار حرکت سر اهمیت دارد.

البته رنگ‌ها در تمام آزمایشگاه‌ها و آزمون‌ها معنای یکسانی ندارند. برای نمونه، دستورالعمل‌های NHTSA برای برخی آزمون‌ها رنگ‌های مشخصی را برای بخش‌های مختلف آدمک تعیین می‌کنند، درحالی‌که پروتکل‌های یورو انکپ نیز روش‌های علامت‌گذاری مخصوص خود را دارند؛ بنابراین، نمی‌توان گفت هر رنگ در همه آزمایش‌ها الزاماً به یک قطعه خاص از خودرو اشاره می‌کند.

پاسخ کوتاه این است: خیر. رد رنگ عمدتاً برای شناسایی محل تماس به کار می‌رود و نمی‌تواند به‌طور مستقل شدت ضربه یا احتمال آسیب‌دیدگی را مشخص کند. ممکن است اثری رنگی روی یک سطح باقی بماند، اما برای تعیین شدت بار واردشده به سر باید اطلاعات دیگری نیز بررسی شود.

آدمک‌های تست تصادف به حسگرهایی مجهز هستند که کمیت‌هایی مانند شتاب سر و نیروهای واردشده به گردن را اندازه‌گیری می‌کنند. داده‌های ثبت‌شده در این حسگرها، همراه با فیلم‌های پرسرعت و بررسی آثار تماس، به کارشناسان امکان می‌دهند عملکرد سیستم‌های ایمنی و خطر احتمالی آسیب را دقیق‌تر ارزیابی کنند.

بررسی محل تماس سر می‌تواند نشان دهد آیا کیسه هوا و سایر تجهیزات حفاظتی توانسته‌اند حرکت بدن را به شکل مناسبی کنترل کنند یا خیر. همچنین مشخص می‌شود که آیا سر با بخش‌های سخت کابین برخورد کرده است و آیا طراحی داخلی خودرو به بررسی یا اصلاح بیشتری نیاز دارد.

نهایتاً باید گفت رنگ روی صورت آدمک یک ابزار ساده اما کاربردی برای بازسازی آن چیزی است که در کسری از ثانیه هنگام تصادف رخ می‌دهد. بااین‌حال، نتیجه‌گیری درباره ایمنی یک خودرو فقط با نگاه کردن به این رنگ‌ها ممکن نیست؛ ارزیابی معتبر به مجموعه‌ای از اندازه‌گیری‌های فنی، تحلیل تصاویر و معیارهای استاندارد آسیب‌دیدگی نیاز دارد.