چرا چراغ راهنمای بعضی خودروها قرمزرنگ است؟

اگر در خیابان به بخش عقب خودروهای مختلف نگاه کرده باشید، احتمالاً این سؤال برایتان پیش آمده که چرا چراغ ترمز در تمام خودروها قرمز است اما چراغ راهنما در برخی ماشین‌ها نارنجی و در برخی دیگر قرمز چشمک‌زن کار می‌کند. در صنعت خودروسازی، نور قرمز از دیرباز به‌عنوان نشانه‌ای جهانی برای اعلام خطر، توقف و هشدارهای حیاتی در بخش عقب وسیله نقلیه شناخته شده است. بر اساس قوانین ایمنی وسایل نقلیه فدرال آمریکا، چراغ‌های خطر عقب باید الزاماً به رنگ قرمز تولید شوند. این استاندارد باعث می‌شود راننده‌ای که از پشت سر به خودرویی نزدیک می‌شود، با دیدن نور قرمز ثابت، موقعیت خودروی جلویی را تشخیص دهد و به‌محض پرنورتر شدن همان چراغ، متوجه کاهش سرعت یا ترمزگیری شدید شود. علاوه بر این، سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا (NHTSA) نصب چراغ ترمز سوم در ارتفاع بالاتر را هم با رنگ قرمز اجباری کرده تا پیام توقف با بالاترین وضوح و بدون کوچک‌ترین اشتباهی به رانندگان پشتی منتقل شود؛ بنابراین، فارغ از میزان آزادی عمل خودروسازان در چیدمان چراغ‌ها، یک اصل ثابت وجود دارد؛ نور قرمز پرنور در عقب خودرو همیشه به معنای کاهش سرعت یا ایست کامل است.

وظیفه چراغ راهنما کاملاً با چراغ ترمز متفاوت است؛ این چراغ به‌جای اعلام توقف، قصد راننده برای تغییر خط یا گردش به طرفین را نشان می‌دهد. در اینجا استفاده از رنگ نارنجی تضادی کامل با نور قرمز ثابت ترمز ایجاد می‌کند و باعث می‌شود رانندگان عبوری در سریع‌ترین زمان ممکن مانور خودرو را از ترمزگیری تشخیص دهند. تحقیقات سازمان NHTSA نیز تأیید کرده که استفاده از چراغ راهنمای نارنجی مجزا، میزان تشخیص راهنما زدن را تا حدی بهبود می‌بخشد اما این تفاوت به‌اندازه‌ای نبوده که قوانین آمریکا خودروسازان را اجبار به استفاده از رنگ نارنجی در تمامی محصولات کنند. همین موضوع باعث ایجاد یک دوگانگی عجیب در بازار شده است. درحالی‌که مقررات فدرال استفاده از راهنمای نارنجی را در جلوی خودرو اجباری کرده اما در بخش عقب، دست خودروسازان را باز گذاشته تا بین رنگ قرمز و نارنجی دست به انتخاب بزنند.

برخلاف استاندارد قوانین اروپایی که استفاده از راهنمای نارنجی در عقب را الزامی می‌داند، در بازار آمریکا خودروسازان به چهار روش اصلی عمل می‌کنند:

· استفاده از یک چراغ قرمز مشترک که هنگام ترمز پرنورتر شده و هنگام راهنما زدن چشمک می‌زند.

· تعبیه یک بخش نارنجی‌رنگ مجزا برای راهنما در کنار چراغ قرمز ترمز.

· به‌کارگیری مجموعه‌های LED که در یک کاسه‌چراغ مشترک، وظایف مختلف را با تغییر رنگ انجام می‌دهند.

· استفاده از استاندارد اروپایی با تفکیک کامل رنگ ترمز و راهنما.

جالب اینجاست که حتی در برخی مدل‌های اروپایی هنگام ورود به بازار آمریکای شمالی، راهنمای نارنجی به قرمز تغییر رنگ داده می‌شود تا با قوانین منطقه و ساختار یکپارچه کاسه‌چراغ هماهنگ شوند.

بحث بر سر ترجیح راهنمای نارنجی به قرمز سال‌هاست که در میان علاقه‌مندان به خودرو جریان دارد. در نظرسنجی‌های انجام‌شده، هزاران کاربر تأکید کرده‌اند که چراغ‌های راهنمای قرمز، به‌ویژه در نور روز، ترافیک‌های شدید یا هنگام بارش باران، تشخیص ضعیف‌تری دارند و به‌راحتی با چراغ ترمز اشتباه گرفته می‌شوند. در مقابل، خریداران خواهان اجباری شدن رنگ نارنجی هستند تا تمایز کاملی ایجاد شود اما خودروسازان به دلیل کاهش هزینه‌های تولید، پیچیدگی‌های فنی و محدودیت در ابعاد کاسه‌چراغ‌های باریک جدید، همچنان از ساختار یکپارچه قرمز استفاده می‌کنند.

سازمان NHTSA حتی قوانینی را وضع کرده که نحوه تعامل چراغ ترمز و راهنمای قرمز مشترک را مشخص می‌کند تا در صورت ترمزگیری هم‌زمان با راهنما زدن، اختلالی در عملکرد هشدار رخ ندهد. درنهایت، هدف کلی تمام این استانداردها ایجاد یک زبان دیداری سریع برای رانندگان است؛ قرمز برای اعلام ترمز و نارنجی برای مشخص کردن تغییر مسیر. اینکه قوانین برخی کشورها اجازه ترکیب این دو وظیفه در یک چراغ قرمز را می‌دهد، حاصل آزادی عمل در قوانین منطقه‌ای است اما فارغ از اینکه راهنمای خودروی جلویی شما قرمز می‌زند یا نارنجی، اصل غیرقابل‌تغییر، توجه کامل به جلو و حفظ فاصله طولی با خودروی پیش رو است.