در قسمت قبلی این مطلب با دوازده خودروی تأثیرگذاری آشنا شدیم که مسیر صنعت خودروسازی جهان را تغییر دادند و حالا در این قسمت به دوازده نمونهٔ دیگر از این خودروها خواهیم پرداخت.

تریومف دولومایت اسپرینت سال 1973

تریومف اولین پیشرانهٔ تولید انبوه جهان با چهار سوپاپ در هر سیلندر را سال 1973 در مدل دولومایت اسپرینت معرفی کرد. افزایش تعداد سوپاپ‌ها مزیت‌های زیادی مثل کاهش مصرف سوخت و افزایش بازدهی موتور را به دنبال داشت و هرچند مدتی طول کشید تا همهٔ خودروسازان به این مزیت‌ها پی ببرند اما پیشرانهٔ 16 سوپاپی که تریومف بنیان گذاشت بیش از یک دهه بعد به ویژگی معمول اکثر خودروها تبدیل شد.

فولکس‌واگن گلف GTI نسل اول سال 1974

هاچ‌بک‌ها قرار بود همیشه خودروهای خانوادگی کاربردی باشند و ایدهٔ ساخت یک هاچ‌بک اسپرت منطقی به نظر نمی‌رسید تا اینکه تیمی از مهندسان فولکس‌واگن اقدام به ساخت یک گلف داغ کردند. زمانی که این گلف اسپرت به‌عنوان پروژه‌ای تحقیقاتی در نمایشگاه فرانکفورت 1975 به نمایش درآمد، مدیریت فولکس‌واگن غافلگیر شد. بدین ترتیب، هاچ‌بک داغ متولد شد و طولی نکشید که خودروسازان زیادی از روی آن تقلید کردند.

ساب 99 توربو سال 1978

ساب 99 اولین خودروی توربوشارژ جهان نبود زیرا این عنوان به الدزمبیل جت‌فایر تعلق داشت که 16 سال قبل معرفی شده بود درحالی‌که ب‌ام‌و 2002 توربو و پورشه 911 توربو نیز هردو قبل از ساب به بازار آمده بودند؛ اما کاری که ساب 99 انجام داد، ارائهٔ این تکنولوژی در خودرویی خانوادگی و کاربردی برای استفاده‌های روزمره بود.

آئودی کواترو سال 1980

هرچند کواترو اولین خودروی چهارچرخ محرک تولیدی جهان نبود اما اولین خودرویی محسوب می‌شد که این تکنولوژی را در کنار پرفورمنس بالا ارائه کرد. به همین دلیل، کواترو بر مسابقات رالی سلطه پیدا کرد و باعث ساخت دیگر خودروهای پرفورمنس چهارچرخ محرک از سیتروئن BX و پژو 405 گرفته تا لانچیا دلتا و سوبارو ایمپرزا شد.

دوج کاروان سال 1983

در سال 1984، رنو اولین مینی‌ون اروپایی را ارائه کرد اما یک سال قبل کرایسلر اولین مینی‌ون جهان را در قالب دوج کاروان و پلیموث وویجر به بازار فرستاده بود. این خودرو در داخل هفت صندلی و انعطاف‌پذیری بالایی را ارائه می‌کرد ولی بااین‌حال، کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد مینی‌ون‌های کرایسلر تا این حد بتوانند تأثیرگذار و محبوب شوند. امروزه اما کراس‌اوورها تا حد زیادی جای مینی‌ون‌ها را گرفته‌اند.

ب‌ام‌و M5 سال 1985

هرچند M5 اولین سدان اسپرت و قدرتمند جهان نبود اما مفهومی را ارائه کرد که تاکنون خیلی‌ها از آن تقلید کرده‌اند. البته زمانی که ب‌ام‌و اولین M5 را بر اساس نسل دوم سری 5 معرفی کرد، خیلی‌ها متوجه خودرویی که باواریایی‌ها عرضه کرده بودند نشدند زیرا هرچند نمونه‌های اولیه این خودرو 290 اسب بخار قدرت داشتند اما در ظاهر چندان اسپرت‌تر از 518i به نظر نمی‌رسیدند.

لندروور دیسکاوری 2 سال 1994

در حال حاضر، در بازار شاسی‌بلندهای هفت‌نفره با سه ردیف صندلی به‌وفور دیده می‌شوند اما این دیسکاوری بود که برای اولین بار مفهوم یک خودروی سه ردیفه همه‌جارو را ارائه کرد. البته پیش از این خودرو، شاسی‌بلندهایی با صندلی‌های تاشوی موقتی در صندوق بار ارائه شده بودند اما دیسکاوری 2 در سال 1994 سه ردیف صندلی ایمن و راحت را ارائه کرد و بعداً از روی این ایده بسیار کپی‌برداری شد.

رنو مگان سنیک 1994

پس از موفقیت مینی‌ون فول سایز اسپیس در یک دهه قبل، رنو ایدهٔ ساخت مینی‌ون جمع‌وجور را مطرح کرد که می‌توانست هفت نفر را حمل کند بدون آنکه به فضای پارکی به‌اندازهٔ یک زمین فوتبال نیاز داشته باشد. این خودرو که بر اساس پلت‌فرم مگان ساخته شده بود، ترکیب صندلی‌های 2+5 را ارائه می‌کرد. طولی نکشید که رقبا هم از همین فرمول استفاده کردند و به فروش خوبی دست یافتند تا اینکه کراس‌اوورها به بازار آمدند.

تویوتا راوفور سال 1994

پیش از معرفی رافور، شاسی‌بلندهای آفرودی چهارچرخ محرک زیادی در بازار حضور داشتند مثل جیپ، لندروور دیفندر، سوزوکی SJ و لندکروزر خودرو تویوتا اما این رافور بود که همه‌چیز را در پکیجی بسیار کاربردی‌تر ارائه کرد. این خودرو که یکی از اولین کراس‌اوورهای جهان محسوب می‌شود، مزیت‌های یک شاسی‌بلند آفرودی را با کارایی یک هاچ‌بک ترکیب کرد. درواقع، رافور آغازگر موج محبوبیت کراس‌اوورها بود.

تویوتا پریوس سال 1997

هرچند نسل اول پریوس خودرویی با ظاهر بسیار ساده و کارایی نه‌چندان بالا بود اما الگوی قوای محرکهٔ هیبریدی را ارائه کرد که بعداً بسیار متداول شد. این اولین خودروی هیبریدی تولید انبوه جهان بود که در دههٔ 90 غیرمعمول و عجیب به نظر می‌رسید اما از سال 2030 به بعد، در کشورهایی مثل بریتانیا تمام خودروهایی که از پیشرانهٔ درون‌سوز استفاده می‌کنند باید حتماً هیبریدی باشند.

نیسان لیف سال 2010

از زمانی که نیسان لیف به بازار آمد تاکنون، خودروهای الکتریکی بسیار تغییر کرده و هم‌اکنون حتی در قالب شاسی‌بلندها و سدان‌های بزرگ لوکس هم ساخته می‌شوند اما لیف اولین خودرویی بود که نشان داد امکان ساخت یک خودروی الکتریکی خانوادگی با کابین جادار، رانندگی خوب و قیمت مناسب وجود دارد.

تسلا مدل S سال 2012

مدل S با بردی بیش از 400 کیلومتر با هر بار شارژ کامل، اولین خودروی الکتریکی بود که نگرانی شعاع حرکتی را برای بسیاری از خریداران برطرف کرد. مدل S همچنین با پرفورمنسی در حد سوپرکارها، ثابت کرد که خودروهای الکتریکی مدل‌هایی کند و کسل‌کننده نیستند. تسلا حرکت به سمت آیندهٔ الکتریکی را آغاز کرد و بیش از یک دهه بعد، رقبا هنوز در پس آن قرار دارند.

پایان