بهترین خودروهای فرانسوی تاریخ، از ژیان تا پژو ۲۰۵ و بوگاتی

فرانسوی‌ها تاریخچه‌ای غنی و درخشان در طراحی‌های ساختارشکن و نوآورانه دارند. صنعت خودروی این کشور در طول تاریخ، هم ماشین‌های فوق‌العاده خاص و جذابی خلق کرده و هم مدل‌هایی کاربردی برای استفاده‌ توده‌ مردم به بازار فرستاده است. در ادامه برترین خودروهای تاریخ فرانسه را به ترتیب حروف الفبا بررسی می‌کنیم.

آلپین A110 مدرن که امروز به‌عنوان یک اسپرت جذاب شناخته می‌شود، تمام ارزش و هویت خود را مدیون مدل اصلی A110 محصول سال ۱۹۶۱ است؛ مدلی که بر پایه نسخه قدیمی‌تر A108 با بدنه‌ای از جنس فایبرگلاس شکل گرفت. اگرچه یک نسخه چهارنفره GT4 نیز برای افزایش فروش ساخته شد اما این نسخه دونفره و خوش‌تراش بود که آلپین را به یک اسطوره تبدیل کرد. موفقیت در مسابقات رالی بلافاصله پس از عرضه خودرو آغاز شد و قدرت پیشرانه چهار سیلندر رنو که در عقب نصب شده بود، به‌مرور تا ۱۳۸ اسب بخار افزایش یافت. وزن پایین و توزیع وزن روی محور عقب، چسبندگی فوق‌العاده‌ای در مسیرهای مسابقه ایجاد می‌کرد. تولید این خودرو تا سال ۱۹۷۷ ادامه داشت و درمجموع ۸,۱۳۹ دستگاه از آن در کشورهای مختلف به تولید رسید.

وقتی بوگاتی تایپ ۳۵ در سال ۱۹۲۴ متولد شد، این برند محبوبیت بالایی میان ثروتمندان و رانندگان مسابقه داشت. این خودرو در ابتدا با یک موتور هشت سیلندر خطی ۲ لیتری تنفس طبیعی عرضه شد اما فشار رقابت در پیست باعث شد تا اتوره بوگاتی سوپرشارژر را به نسخه 35C اضافه کند. تایپ ۳۵ در نسخه‌های مختلف خود بیش از ۲۰۰۰ پیروزی در مسابقات گوناگون کسب کرد. این خودرو با قدرت ۱۳۸ اسب بخار و وزن بسیار سبک ۷۵۰ کیلوگرمی، شتاب و هندلینگ فوق‌العاده‌ای داشت. استفاده از رینگ‌های آلومینیومی ریخته‌گری‌شده که با کاسه‌ترمز یکپارچه شده بودند، علاوه بر کاهش وزن، ظاهری نمادین به تایپ ۳۵ بخشیدند.

نمونه‌های اولیه سیتروئن 2CV پیش از جنگ جهانی دوم ساخته شده بودند اما برای جلوگیری از افتادن به دست نیروهای اشغالگر آلمانی، در انبارها پنهان شدند. نسخه نهایی پس از جنگ در سال ۱۹۴۸ به بازار آمد و به‌سرعت به محبوبیت بالایی دست یافت. خریداران شیفته سادگی و سیستم تعلیق بسیار نرم 2CV شدند. پیشرانه دو سیلندر تخت و هوا خنک این خودرو به‌مرور ارتقا یافت و درنهایت به حجم ۶۰۲ سی‌سی و قدرت ۳۱ اسب بخار رسید. تولید این خودرو تا سال ۱۹۹۰ ادامه یافت و با فروش ۳.۸ میلیون دستگاه، در کنار مینی و فولکس‌واگن بیتل به یکی از مردمی‌ترین خودروهای تاریخ تبدیل شد.

سیتروئن C6 در سال ۲۰۰۵ وارد بازار شد تا نشان دهد می‌توان در سگمنت سدان‌های بزرگ، راهی متفاوت از رقبای محافظه‌کار آلمانی و بریتانیایی در پیش گرفت. زبان طراحی این خودرو با شیشه عقب مقعر، یادآور مدل کلاسیک CX بود. حتی پیش از عرضه رسمی، ژاک شیراک، رئیس‌جمهور وقت فرانسه، C6 را به‌عنوان خودروی تشریفاتی خود انتخاب کرد. سواریِ فوق‌العاده نرم و بی‌صدای این سدان به لطف سیستم تعلیق هیدرواکتیو با کنترل الکترونیکی، تجربه‌ای بی‌نظیر از راحتی را فراهم می‌کرد.

برای بسیاری، سیتروئن DS نماد واقعی خودروسازی فرانسه است. وقتی این خودرو در سال ۱۹۵۵ رونمایی شد، خطوط بدنه آیرودینامیک و مدرن آن تمام طراحی‌های زمان خود را زیر سایه برد. شاهکار اصلی DS، سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک با قابلیت تنظیم ارتفاع بود که سواری نرم و بی‌مانندی خلق می‌کرد. در ابتدا تنها نقطه‌ضعف خودرو، موتور ۱.۹ لیتری کهن‌سال آن بود که بعدها با پیشرانه‌های قوی‌تر و درنهایت نسخه ۲.۳ لیتری انژکتوری در مدل DS23 جایگزین شد. سیتروئن همچنین مدل ارزان‌تر ID را عرضه کرد که ظاهری مشابه داشت اما از سیستم هیدرولیک پیچیده DS استفاده نمی‌کرد.

فرانسوی‌ها استاد ساخت خودروهای کاربردی از دل ون‌های تجاری هستند و ماترا سیمکا رانچو نمونه بارز این هنر است. این خودرو بر پایه ون ساده سیمکا ۱۱۰۰ ساخته شد اما با اضافه شدن صندلی‌های عقب، شیشه‌های جانبی و تریم‌های آفرودی، شخصیتی کاملاً تازه پیدا کرد. اگرچه این خودرو سیستم چهارچرخ محرک یا لاستیک‌های بزرگ آفرودی نداشت اما ظاهر شاسی‌بلند مانند و جذابش دل خریداران را برد. پیشرانه ۱.۴ لیتری کم‌رمق آن شتاب بالایی نداشت اما فروش ۵۶,۷۰۰ دستگاهی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۴ ثابت کرد که این خودرو یکی از اولین کراس‌اوورهای واقعی جهان بوده است.

پژو 205 GTI بدون شک یکی از بهترین هاچ‌بک‌های اسپرت تاریخ است. همه‌چیز با یک پیشرانه ۱.۶ لیتری ۱۰۵ اسب بخاری و وزن خالص تنها ۸۰۵ کیلوگرم شروع شد که شتاب‌گیری و چابکی فوق‌العاده‌ای به خودرو می‌بخشید. بعدها موتور ۱.۹ لیتری ۱۳۰ اسب بخاری سرعت بیشتری به ارمغان آورد. پژو در سال‌های بعد سیستم تعلیق را کمی نرم‌تر کرد تا از بیش‌فرمانی و انحراف قسمت عقب خودرو در پیچ‌ها جلوگیری کند. بااین‌حال، هیچ هاچ‌بک دیگری در آن دوران نتوانست هیجان رانندگی با 205 GTI را تکرار کند. نسخه کروک این خودرو نیز با طراحی پینین‌فارینا در سال ۱۹۸۶ به بازار آمد.

پژو در طراحی مدل ۲۰۳ که در سال ۱۹۴۸ معرفی شد، نگاه ویژه‌ای به سبک طراحی خودروهای آمریکایی داشت. جلوی عریض و شیب سقف در عقب، کاملاً متضاد با ظاهر جعبه‌ای و سنتی رقبای آن زمان بود. زیر این پوسته جذاب، پژو ۲۰۳ از ترمزهای هیدرولیکی، سیستم تعلیق مستقل جلو با فنر لول، فرمان رک و پینیون و گیربکس تمام سنکرونیزه بهره می‌برد. موتور پرنفس با سرسیلندر آلومینیومی نیز به این خودرو کمک کرد تا به پیروزی‌های متعددی در مسابقات رالی دست یابد.

پژو ۵۰۴ به‌عنوان جایگزین مدل قدیمی ۴۰۴ وارد بازار شد و جانشینی شایسته برای آن بود. این سدان مدرن به ترمزهای دیسکی در هر چهارچرخ و پیشرانه‌های انژکتوری مجهز بود و در نسخه‌های استیشن استاندار و هشت‌نفره نیز عرضه می‌شد. طراحی نسخه‌های کوپه و کابریولت ۵۰۴ توسط استودیوی پینین‌فارینا انجام شد. این نسخه‌های جذاب همچنین نخستین خودروهایی بودند که به پیشرانه مشهور V6 مشهور PRV محصول مشترک پژو، رنو و ولوو مجهز شدند.

رنو ۴ نخستین خودروی دیفرانسیل جلوی رنو بود که برای رقابت مستقیم با سیتروئن 2CV طراحی شد. پیشرانه‌های چهار سیلندر ۸۴۵ و ۱۱۰۸ سی‌سی روی این خودرو نصب شدند و گیربکس جلوتر از موتور قرار داشت که باعث می‌شد دسته‌دنده مثل ژیان از داخل داشبورد بیرون بیاید؛ مانند رقبا، رنو ۴ از سیستم تعلیق بسیار نرم تورشن بیم استفاده می‌کرد و این طراحی باعث شده بود فاصله محوری در سمت چپ و راست خودرو کمی متفاوت باشد! این خودرو ۳۱ سال روی خط تولید ماند و بیش از ۸.۱ میلیون دستگاه از آن در سراسر جهان فروخته شد.

رنو کلیو به‌عنوان جانشین رنو ۵، موفق شد نام خود را به‌عنوان یکی از پرفروش‌ترین هاچ‌بک‌های ساب‌کامپکت اروپا در تاریخ ثبت کند. این خودرو از سال ۱۹۹۰ تا به امروز در نسل‌های مختلف روی خط تولید قرار دارد. به‌یادماندنی‌ترین نسخه از نسل اول کلیو، مدل ویلیامز بود که در ابتدا به تعداد ۲,۵۰۰ دستگاه برای دریافت مجوز مسابقات گروه A ساخته شد اما استقبال فوق‌العاده مشتریان باعث شد تا رنو درنهایت ۱۲,۱۰ دستگاه از این هاچ‌بک داغ و قدرتمند را تولید کند.

منبع: Autocar