ب‌ام‌و آزمایش‌های خیابانی iX5 هیدروژنی را رسماً آغاز کرده است. با نزدیک‌تر شدن به زمان عرضه این محصول، خودروساز آلمانی پروژه را از محیط‌های آزمایشگاهی خارج کرده و وارد فاز تست‌های دنیای واقعی کرده است. در این مرحله جدید از آزمایش‌ها، پروتوتایپ‌های iX5 هیدروژنی تحت‌فشار شدید و شرایط آب‌وهوایی سخت بررسی می‌شوند تا از کارکرد دقیق سیستم پیل سوختی، بخش‌های الکتریکی و باتری فشارقوی اطمینان حاصل شود. هدف مهندسان این است که خودرو در کنار بازدهی بالا، حس رانندگی اصیل یک ب‌ام‌و واقعی را منتقل کند.

ب‌ام‌و در این محصول از نسل سوم سیستم پیل سوختی استفاده کرده که با همکاری تویوتا توسعه یافته است. مهندسان آلمانی ضمن بهره‌گیری از این فناوری مشترک، مراحل یکپارچه‌سازی خودرو، توسعه نرم‌افزاری نظیر واحد کنترل انرژی و تولید نهایی را در تأسیسات خود در مونیخ، اشتایر و لاندسهوت انجام می‌دهند. همکاری ۱۵ ساله ب‌ام‌و و تویوتا تا پیش‌ازاین دستاوردهایی مانند پلتفرم مشترک ب‌ام‌و Z4 و تویوتا سوپرا را به همراه داشت و با پایان تولید نسل فعلی سوپرا، این دو شرکت به همکاری خود در زمینه خودروهای اسپرت پایان می‌دهند و تمرکز را روی فناوری‌های نوین می‌گذارند.

تیم توسعه‌دهنده به دنبال شتاب‌گیری سریع برای این پیکره بزرگ است و شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت زیر ۵ ثانیه را هدف‌گذاری کرده است؛ بنابراین iX5 هیدروژنی خودروی تنبلی نخواهد بود و عملکرد اسپرت را فدای صرفه‌جویی در مصرف انرژی نمی‌کند. در حال حاضر مرکز تخصصی هیدروژن ب‌ام‌و در مونیخ فاز تأیید قطعات را پشت سر گذاشته و مشغول مونتاژ پروتوتایپ‌های نسل سوم پیل سوختی است تا فرآیند تولید انبوه را نهایی کند. بااین‌حال خط تولید اصلی به اتریش منتقل می‌شود. ب‌ام‌و تجهیزات و تجهیزات کارگاهی لازم را در کارخانه اشتایر نصب کرده و آموزش نیروها را آغاز کرده تا ساخت انبوه سیستم‌های پیل سوختی در این محل انجام شود. تولید قطعات حساس نیز در کارخانه لاندسهوت جریان دارد.

مغز هوشمند خودرو یا همان واحد کنترل انرژی که وظیفه مدیریت توزیع نیرو و بازیابی انرژی را بر عهده دارد، در همین تأسیسات ساخته می‌شود. ب‌ام‌و اعلام کرده که این سیستم همراه با باتری فشارقوی جدید، امکان بازیابی سریع انرژی را فراهم می‌آورد. ظرفیت دقیق این باتری و خروجی نهایی سیستم هنوز فاش نشده است. بااین‌وجود، ب‌ام‌و هدف‌گذاری شعاع حرکتی را ۷۵۰ کیلومتر اعلام کرده که به لطف مخازن تخت و فشرده هیدروژن و پیل سوختی نسل سه محقق می‌شود.

میزان قدرت و گشتاور موتور برای مدل تولیدی سال ۲۰۲۸ نیز هنوز مشخص نیست. این پروژه از حمایت مالی ۱۹۱ میلیون یورویی وزارت حمل‌ونقل آلمان و ۸۲ میلیون یورویی ایالت باواریا بهره می‌برد. با توجه به محدود بودن جایگاه‌های سوخت‌گیری هیدروژن، این محصول در گام نخست در بازارهایی با زیرساخت آماده نظیر ژاپن و کره جنوبی عرضه خواهد شد.