ارتش‌های ایتالیا و اتریش با رد کردن تمامی خودروهای رزمی و نظامی سفارشی بازار، اینیوس گرنادیر را برای ناوگان نیروهای دفاعی و امنیتی خود انتخاب کردند.
اینکه دو نیروی مسلح مطرح اروپایی تمامی خودروهای سبک نظامی موجود در بازار را کنار بگذارند و به سراغ یک شاسی‌بلند شاسی مستقل بروند، اتفاقی بسیار نادر و جالب‌توجه در دنیای خودرو است. خودرویی که ایده اولیه آن سال‌ها پیش توسط یک میلیاردر صنعت شیمی روی یک دستمال‌کاغذی پیاده شد، حالا قرار است به‌زودی در ارتش ایتالیا و همچنین نیروهای دفاعی و امنیت داخلی اتریش خدمت کند. پروژه گرنادیر در حقیقت پس از توقف تولید نسل پیشین لندروور دیفندر متولد شد تا خلأ یک شاسی‌بلند سرسخت و جان‌سخت را در بازار پر کند.
زیر بدنه این خودرو، شاسی نردبانی فولادی، اکسل‌های صلب در هر دو محور و فنرهای لول با بازه حرکتی بالا قرار گرفته است. پیشرانه‌های این شاسی‌بلند سرسخت توسط ب‌ام‌و تأمین می‌شود که در دو نسخه ششش سیلندر خطی بنزینی و دیزلی قابل سفارش است. موتور دیزلی گشتاوری معادل ۵۵۰ نیوتن‌متر تولید می‌کند درحالی‌که نمونه بنزینی خروجی گشتاوری برابر با ۴۵۰ نیوتن‌متر دارد. تمامی این قطعات و زیربندی مکانیکی طی سال‌های گذشته تحت شدیدترین فشارهای رانندگی آفرود و عبور از صخره‌ها و رودخانه‌ها قرار گرفته‌اند. ارتش‌ها همیشه علاقه ویژه‌ای به تجهیزاتی با این حد از دوام و مقاومت مکانیکی دارند. مسئولان اینیوس نیز علت برنده شدن در این مناقصات بزرگ را استقامت بالای گرنادیر و بهره‌گیری از اکسل‌های صلب می‌دانند که بهترین گزینه برای حمل بارهای سنگین در مسیرهای ناهموار و طولانی به شمار می‌رود.
بااین‌حال، اتریش این خودروها را به شکل کاملاً استاندارد تحویل نمی‌گیرد. مناقصه اتریش توسط یک شرکت بومی به نام «والنتین توش» برنده شده که تخصص آن زره‌پوش کردن و تغییر کاربری خودروها برای مأموریت‌های خاص است. این مجموعه وظیفه دارد گرنادیرها را با تجهیزات حفاظتی ارتقاءیافته تحویل وزارت دفاع و وزارت کشور اتریش دهد. تحویل اولیه و آزمایش‌های میدانی این خودروها قبل از پایان سال جاری میلادی آغاز خواهد شد. کنسرسیوم نظامی تحت رهبری اینیوس همچنین در حال رقابت برای تصاحب یک قرارداد بزرگ با وزارت دفاع بریتانیا در قالب پروژه خودروهای تاکتیکی سبک است تا جایگزین ناوگان قدیمی لندروورهای این کشور شود. نسخه زرهی تولیدشده برای این رقابت، به اتاق فولادی ویژه‌ای مجهز است که استاندارد حفاظتی STANAG سطح دو را در برابر انفجار و گلوله تأمین می‌کند. این مدل تنها یکی از نُه نسخه برنامه‌ریزی‌شده بر پایه این شاسی است که آزمون‌های آن در اواخر اکتبر ۲۰۲۶ برگزار می‌شود. اینیوس هم‌اکنون در حال مذاکره با چند نیروی مسلح دیگر در اروپا و پیمان ناتو است.
قراردادهای نظامی ارتش‌ها می‌تواند یک طوق نجات واقعی برای این سازنده بریتانیایی باشد زیرا اینیوس با کاهش ۲۴ درصدی درآمد، زیانی ۹۱۳ میلیون یورویی را ثبت کرده است. اگرچه اینیوس برندی بریتانیایی محسوب می‌شود اما تمام مدل‌ها و نسخه‌های گرنادیر در کارخانه سابق اسمارت در فرانسه مونتاژ می‌شوند. برخلاف خریداران عادی شاسی‌بلندهای چهارچرخ محرک که سلیقه‌ای متغیر دارند، وزارتخانه‌های دفاع قراردادهای چندساله و فوق‌العاده سودآوری را امضا می‌کنند. جالب است بدانید که گرنادیر پیش‌ازاین نیز در نیروهای تاکتیکی و ضد تروریسم کشورهایی مانند فرانسه، آلمان و اسپانیا مشغول به خدمت بوده و شهربانی و نیروهای مرزی کشورهایی نظیر مجارستان، جمهوری چک، اسلواکی، لهستان و صربستان نیز آن را به خدمت گرفته‌اند. هنوز آمار دقیقی از تعداد سفارش‌ها و ارزش مالی قراردادهای ارتش ایتالیا و اتریش منتشر نشده است.