اختراع جدید جنرال موتورز در پیشرانه شش سیلندر، حرکت پیستون‌ها را متحول می‌کند
جنرال موتورز با ثبت یک پتنت جدید که حرکت پیستون‌ها و نسبت تراکم را تغییر می‌دهد، به دنبال تحول در طراحی پیشرانه‌های درون‌سوز است.
اگرچه جنرال موتورز اخیراً پیشرانه‌های جدیدی شامل موتورهای V8 بنزینی و نمونه دیزلی غول‌پیکر را برای پیکاپ‌های سنگین خود معرفی کرده اما غول خودروسازی آمریکا ظاهراً همچنان ایده‌های تازه‌ای در سر دارد. یک پتنت که به‌تازگی منتشر شده، رویکرد متفاوتی را برای بهبود نحوه عملکرد پیشرانه‌های درون‌سوز به نمایش می‌گذارد. این سند سال گذشته ثبت شده و هفته گذشته انتشار یافته است. این طرح که با عنوان «پیشرانه‌ای با نسبت تراکم متغیر برای کاربردهای نصب طولی» ثبت شده، مکانیزمی مکانیکی را توصیف می‌کند که برای تغییر حرکت پیستون‌ها و تنظیم متغیر نسبت تراکم موتور طراحی شده است.
در یک موتور معمولی، پیستون‌ها درون سیلندرها بالا و پایین می‌روند و شاتون‌ها این حرکت را به میل‌لنگ منتقل می‌کنند اما در طرح پیشنهادی جنرال موتورز که بر اساس طرح‌های اولیه یک موتور شش سیلندر خطی است، مجموعه‌ای پیچیده‌تر از چرخ‌دنده‌ها، اتصالات و قطعات کنترلی اضافه شده تا رابطه میان این اجزای متحرک دستخوش تغییر شود. با این چیدمان، پیشرانه می‌تواند میزان فشرده‌سازی مخلوط هوا و سوخت را پیش از احتراق کنترل کند. نسبت تراکم اهمیت بسیار بالایی دارد و روی همه‌چیز از بازدهی و قدرت گرفته تا نحوه تحمل بار سنگین توسط موتور تأثیر می‌گذارد.
علاوه بر این، تکنیک انبساط توسعه‌یافته مزیت دیگری به همراه دارد. پس از انفجار سوخت و هل داده شدن پیستون به سمت پایین، گازهای داغ درون محفظه هنوز مقداری انرژی ذخیره‌شده دارند. اجازه دادن به این گازها برای انبساط بیشتر به این معناست که پیشرانه می‌تواند پیش از خروج دود از اگزوز، انرژی مفید بیشتری از آن‌ها استخراج کند. روی کاغذ، این فناوری می‌تواند دست‌کم در شرایط ایده‌آل به کاهش مصرف سوخت منجر شود. البته افزودن قطعات متحرک بیشتر به معنای افزایش پیچیدگی، هزینه‌های ساخت بالاتر و اصطکاک بیشتر است و جنرال موتورز باید ثابت کند که مزایای این طرح ارزش دردسرهای فنی را خواهد داشت.
این پتنت به‌طور مشخص به چیدمان طولی موتور اشاره دارد؛ آرایشی که معمولاً در خودروهای دیفرانسیل عقب و بسیاری از پیکاپ‌ها و شاسی‌بلندها استفاده می‌شود. همین موضوع این کانسپت را با برخی از پلتفرم‌های موجود جنرال موتورز سازگار می‌سازد، هرچند این شرکت هنوز مدل خاصی را برای استفاده از این فناوری معرفی نکرده است. در صورت توسعه بیشتر، این طراحی می‌تواند راهکار تازه‌ای برای بهبود بهره‌وری موتورهای بنزینی بدون نیاز به تغییر منبع سوخت اصلی ارائه دهد. بااین‌حال، جنرال موتورز هنوز هیچ برنامه تولیدی، ارقام عملکردی یا برآوردی از میزان مصرف سوخت برای این طرح ارائه نکرده است. درست مانند بیشتر پتنت‌های خودرویی، این سند فقط نگاهی به آینده احتمالی است و تضمینی وجود ندارد که روزی نمونه آن را در نمایندگی‌ها ببینیم زیرا بسیاری از این ایده‌ها هرگز از روی کاغذ فراتر نمی‌روند.