نزدیک به ۱۰ سال از زمانی که تسلا برای نخستین بار خبر از ساخت یک کشنده سنگین تمام برقی به نام «سمی» (Semi) داد میگذرد؛ خودرویی غولپیکر که در کلاس ۸ تجاریها، یعنی در زمره سنگینوزنترین وسایل نقلیه جادهای جای میگیرد. آخرین باری که اخبار موثقی از این پروژه منتشر شد به اوایل سال ۲۰۲۳ بازمیگردد؛ زمانی که تسلا گزارشی از روند آزمایشی ناوگان ۲۰۰ تایی خود در شرکتهایی مثل پپسی ارائه داد. در آن مقطع فقط امکان بررسی ایستا و ظاهری نسخه پیشتولید وجود داشت اما حالا فرآیند تولید انبوه مدل ۲۰۲۷ در کارخانه جدید اسپارکس ایالت نوادا آغاز شده و فرصتی ارزشمند برای نشستن پشت فرمان این کشنده پیشرفته فراهم آمده است.
در مهندسی خودروهای سنگین، کلاس ۸ به کشندههایی با وزن ناخالص بیش از ۱۵ تن اطلاق میشود. تسلا سمی در سنگینترین نسخهٔ خود با سه پکیج باتری، وزن ناخالص خودرو و تریلر معادل ۳۷ تن دارد. طبق قوانین ترابری، کشندههای برقی اجازه دارند جهت جبران وزن سنگین باتریها، حدود ۹۰۰ کیلوگرم سنگینتر از نمونههای دیزلی ۳۶ تنی مرسوم باشند. نیروی لازم برای جابهجایی این وزن عظیم توسط سه موتور الکتریکی تأمین میشود که ساختار فنی آنها مستقیماً از پیشرانههای تسلا پلد و سایبرتراک گرفته شده است. این کشنده از آرایش چرخ ۶×۴ بهره میبرد که در آن چهارچرخ دو محور عقب نیروی محرکه را دریافت میکنند و دوچرخ جلو وظیفه فرماندهی را بر عهده دارند.
سیستم انتقال قدرت در تسلا سمی عملکردی کاملاً هوشمندانه دارد. محور جلویی عقب از دو موتور برقی بهره میبرد و تنها زمانی وارد مدار میشود که خودرو به حداکثر گشتاور نیاز داشته باشد مثل هنگام شتابگیریهای سنگین یا پیمایش در شیبهای تند اما هنگام حرکت با سرعت ثابت در بزرگراهها، این دو موتور بهطور کامل از مدار خارج میشوند تا اصطکاک و هدررفت انرژی به حداقل برسد. در این شرایط، تنها تک موتور محور عقبی که همیشه فعال است، وظیفه پیشبرد خودرو را بر عهده میگیرد. جالب اینجاست که درگیر شدن یا خروج این موتورها از مدار، بهقدری نرم و بیصدا انجام میشود که راننده اصلاً متوجه تغییر فاز پیشرانه نخواهد شد.
بزرگترین تغییر نسخه نهایی تولیدی نسبت به نمونههای آزمایشی اولیه، بهرهگیری از سلولهای باتری پیشرفته ۴۶۸۰ تسلا است که در گیگافکتوری تگزاس ساخته میشوند. این سلولها در قالب ۱۴ ماژول درون هر پکیج قرار میگیرند. نسخه پرچمدار و دوربرد سمی با سه پکیج باتری، ظرفیتی در حدود ۸۵۰ کیلووات ساعت ارائه میدهد که پیمایشی معادل ۸۰۵ کیلومتر را با یکبار شارژ کامل فراهم میسازد. نسخه استاندارد نیز با دو پکیج باتری، توانایی پیمایش ۵۲۳ کیلومتر را دارد. تسلا عمر مفید این باتریها را ۱.۶ میلیون کیلومتر اعلام کرده است. در جریان رویداد رسمی تحویل خودرو، تسلا سیستم شارژ مگاواتی اختصاصی خود را نیز به نمایش گذاشت که توانی نزدیک به ۱.۲ مگاوات را به خودرو منتقل میکرد و توانست ظرفیت باتری را طی مدت ۴۰ دقیقه به بیش از ۶۰ درصد برساند.
با ورود به کابین جادار سمی از طریق درب بزرگ، فضایی کاملاً متفاوت با کشندههای سنتی دیده میشود. صندلی راننده دقیقاً در مرکز کابین قرار گرفته و یک صندلی شاگرد نیز روی دیوار پشتی نصب شده است. اگرچه ساختار فرمان، اهرمها و منوهای سیستم مالتیمدیا مستقیماً از مدلهای ۳ و Y گرفته شدهاند اما صندلی راننده از نوع بادی مخصوص مسافتهای طولانی است و تنظیمات بسیار متنوعی دارد. در دو طرف فرمان، دو نمایشگر بزرگ ۱۶ اینچی جای گرفتهاند که علاوه بر نمایش اطلاعات فنی و مسیر، تصویر چهار دوربین جانبی روی پایه آینهها را پخش میکنند. این دوربینها علاوه بر آینههای جانبی بزرگ، تمام نقاط کور جلو و اطراف کابین را به عالیترین شکل ممکن پوشش میدهند.
رانندگی با تسلا سمی حتی برای کسانی که تجربه راندن خودروهای تجاری را ندارند، بسیار راحت و لذتبخش است. به لطف سیستم تعلیق مستقل جلو و زاویه گردش بالای چرخها، این کشنده غولپیکر شعاع چرخش شگفتانگیز دارد تا جایی که برای دور زدن در یک خیابان دو بانده تنها به فضایی اندکی بیشتر از یک شاسیبلند میان سایز نیاز دارد و چرخش کامل فرمان آن پنج دور طول میکشد. در حالت خالی و بدون بار، سیستم تعلیق بادی شش چرخ ممکن است روی دستاندازهای شدید کمی کوبش داشته باشد اما بهمحض اتصال یک تریلر ۱۷ تنی و رساندن وزن کل خودرو به حدود ۳۳.۵ تن، سیستم تعلیق کاملاً زیر بار نشست کرده و سواری آن فوقالعاده نرم، بیصدا و مثل یک خودروی لوکس میشود. گشتاور آنی موتورهای برقی باعث میشود کشنده حتی در شیبهای تند ۷ تا ۸ درصد، طوری شتاب بگیرد که گویا هیچ باری را در پشت خود یدک نمیکشد.
تحویل رسمی تسلا سمی ۲۰۲۷ به اولین مشتریان عمده نظیر پپسی، DHL و US فودز آغاز شده است. اگرچه مدیران تسلا قیمت دقیق نهایی را به دلیل تفاوت در تسهیلات ایالتی اعلام نکردهاند اما تأکید دارند که هزینه خرید سمی فراتر از یک کشنده دیزلی نخواهد بود درحالیکه هزینههای نگهداری، سوختگیری و استهلاک آن بهمراتب اقتصادیتر و پایینتر از نمونههای درونسوز سنتی است.