چرا خلاص بودن گیربکس برای بکسل ایمن کافی نیست؟

وقتی خودرویی در جاده از حرکت می‌ایستد و امکان روشن کردن موتور آن وجود ندارد، بکسل کردن با کمک خودرویی دیگر ممکن است راه‌حل موقتی به نظر برسد. بسیاری از رانندگان تصور می‌کنند کافی است دسته‌دنده را در وضعیت خلاص قرار دهند تا چرخ‌ها آزادانه بچرخند و خودرو بدون مشکل کشیده شود. با این حال، خلاص کردن گیربکس فقط یکی از مراحل آماده‌سازی خودرو برای بکسل است و رعایت نکردن سایر نکات می‌تواند به بروز حادثه یا آسیب جدی به خودرو منجر شود.

مهم‌ترین مسئله به تفاوت ساختار گیربکس‌های دستی و اتوماتیک مربوط می‌شود. در برخی گیربکس‌های اتوماتیک، پمپ روغن داخلی با روشن بودن موتور کار می‌کند و وظیفه روان کاری و خنک کاری قطعات را بر عهده دارد. هنگامی که موتور خاموش است، این پمپ ممکن است از کار بیفتد؛ در نتیجه، چرخیدن چرخ‌های محرک می‌تواند بخش‌هایی از گیربکس را بدون روان کاری کافی درگیر کند.

به همین دلیل، قرار دادن دسته‌دنده در وضعیت N یا خلاص، لزوماً به معنای مجاز بودن بکسل نیست. برای مثال، در برخی محصولات کیا، بکسل خودروهای مجهز به گیربکس اتوماتیک با چهار چرخ روی زمین به سرعت حداکثر ۱۵ کیلومتر بر ساعت و مسافت کمتر از ۱.۵ کیلومتر محدود شده است. در مقابل، برخی مدل‌های رنو نیز محدودیت‌های متفاوتی دارند؛ بنابراین، نمی‌توان یک عدد ثابت را برای تمام خودروها در نظر گرفت.

یکی دیگر از مشکلات بکسل کردن خودروی خاموش، کاهش عملکرد سیستم‌های کمکی است. در بسیاری از خودروها، با خاموش شدن موتور، بوستر ترمز دیگر نیروی کمکی معمول را تأمین نمی‌کند و راننده برای متوقف کردن خودرو باید فشار بیشتری به پدال وارد کند. در خودروهای مجهز به فرمان هیدرولیک نیز ممکن است نیروی کمکی فرمان از دست برود و چرخاندن آن دشوارتر شود.

این وضعیت به‌ویژه هنگام ترمزگیری ناگهانی یا عبور از پیچ‌ها خطرناک است. به همین دلیل، راننده خودروی بکسل‌شونده باید پشت فرمان حضور داشته باشد و برای کنترل ترمز و فرمان آمادگی کامل داشته باشد. همچنین باید از قفل نبودن غربیلک فرمان اطمینان حاصل شود؛ زیرا قفل شدن فرمان هنگام حرکت می‌تواند کنترل خودرو را از بین ببرد.

بکسل کردن ایمن فقط به وضعیت گیربکس وابسته نیست. قلاب مخصوص بکسل باید در محل تعیین‌شده توسط سازنده نصب شود و اتصال طناب یا زنجیر نیز استحکام کافی داشته باشد. کشیدن خودرو از قطعاتی مانند سپر، طبق یا بخش‌های نامناسب شاسی می‌تواند به آن‌ها آسیب بزند.

خودروی کشنده باید حرکت را به‌آرامی آغاز کند و از شتاب‌گیری، ترمزگیری ناگهانی و تغییر مسیر شدید بپرهیزد. رانندگان هر دو خودرو نیز باید پیش از حرکت درباره علائم هشدار و نحوه هماهنگی توافق کنند. در خودروهای چهارچرخ محرک و برخی مدل‌های مجهز به سیستم‌های انتقال قدرت خاص، محدودیت‌های بکسل ممکن است متفاوت باشد.

اگر نوع گیربکس، وضعیت سیستم انتقال قدرت یا دستورالعمل بکسل خودرو مشخص نیست، استفاده از خودروبر کفی انتخاب مطمئن‌تری است. این روش به‌خصوص برای بسیاری از خودروهای اتوماتیک، دوکلاچه، چهارچرخ محرک و خودروهای برقی توصیه می‌شود؛ زیرا از چرخیدن ناخواسته اجزای انتقال قدرت جلوگیری می‌کند.

سخن پایانی اینکه خلاص کردن گیربکس شرط لازم در بسیاری از روش‌های بکسل است، اما شرط کافی نیست. پیش از حرکت باید محدودیت‌های سرعت و مسافت، وضعیت فرمان و ترمز، محل اتصال و دستورالعمل اختصاصی خودرو بررسی شود. بی‌توجهی به همین جزئیات می‌تواند یک جابه‌جایی کوتاه را به تعمیر پرهزینه یا حادثه‌ای جدی تبدیل کند.