دوج

داستان دوج دیتونا دسپزیونه، کوپه‌ای که به پیشرانه V8 لامبورگینی مجهز شد

در همان سالی که پروتوتایپ وایپر معرفی شد، دوج روی پروژهٔ خودروی اسپرت دیگری با پیشرانهٔ V8 کار می‌کرد که هیچ‌گاه به نتیجه نرسید.

دههٔ ۸۰ زمان عجیبی برای کرایسلر بود. این شرکت در آن سال‌ها به لطف پلت‌فرم همه‌کارهٔ K-Car به‌تازگی از لبهٔ پرتگاه بازگشته بود و سرمایهٔ لازم برای انجام یک حرکت بحث‌برانگیز یعنی خرید لامبورگینی با قیمت تنها ۲۵ میلیون دلار را پیدا کرد. این حرکت جسورانه مجهز به شکل‌گیری یعنی از عجیب‌ترین پروژه‌های تاریخ کرایسلر شد: دوج دیتونا با پیشرانهٔ V8 لامبورگینی! به نظر می‌رسید خرید لامبورگینی توسط کرایسلر برای هردو شرکت مفید باشد زیرا از یک سو کانسپت‌های آینده‌نگرانه‌ای مثل پورتوفینو و ایگل اپتیما را برای کرایسلر به ارمغان آورد و از سوی دیگر، لامبورگینی هم مهندسی و تأمین مالی لازم برای ساخت دیابلو را به دست آورد.

علاوه بر این، در خفا تیم‌ها مهندسی ایتالیایی و آمریکایی در حال کار روی پروژهٔ عجیبی بودند. در اواخر سال ۱۹۸۹، تیمی به رهبری «جک استوانا»، مدیر برنامهٔ محصولات لامبورگینی، برای انجام مأموریتی گرد هم جمع شدند که نتیجهٔ آن دوج دیتونا دسپزیونه بود. همه‌چیز با دوج دیتونا شروع شد که یک کوپهٔ اسپرت دیفرانسیل جلو روی پلت‌فرم K-Car بود. دسپزیونه در ظاهر شبیه دیگر نمونه‌های دیتونا به نظر می‌رسید و فقط یک دریچهٔ روی کاپوت با نشان گاو خشمگین و نوشته Lamborghini V8 نشان می‌داد که این یک دیتونای معمولی نیست. علاوه بر این، دسپزیونه گلگیرهای بزرگ‌تری داشت و ظاهر پهن‌تری به خودرو می‌بخشید. زیر این گلگیرها نیز رینگ‌های سه پرهٔ OZ با لاستیک‌های پهن‌تر گودیر قرار گرفته بود.

در این خودرو، مهندسان پیشرانهٔ ۳.۵ لیتری V8 را از لامبورگینی جالپا گرفتند و آن را زیر کاپوت دیتونا گذاشتند. این اما اصلاً کار آسانی نبود زیرا محفظهٔ پیشرانهٔ دیتونا فقط مناسب موتور ۲.۲ لیتری چهار سیلندر توربو بود درحالی‌که پیشرانهٔ V8 جالپا بسیار بزرگ‌تر بود. به همین دلیل، مهندسان مجبور شدند محفظهٔ موتور خودروهای پلت‌فرم A-Car را به دیتونا پیوند بزنند. این پلت‌فرم در خودروهای بزرگ‌تری مثل دوج اسپریت استفاده می‌شد و یک پیشرانهٔ V6 هم برای آن قابل انتخاب بود و بنابراین فضای موردنیاز برای نصب پیشرانهٔ بزرگ‌تر را فراهم می‌کرد. بااین‌وجود، حتی این محفظهٔ جدید هم فضای کافی برای موتور V8 بزرگ لامبورگینی را نداشت.

مشکل اصلی ارتفاع زیاد موتور DOHC جالپا بود زیرا چهار کاربراتور این موتور بالاتر از خط کاپوت دیتونا قرار می‌گرفتند. علاوه بر این، برای اتصال پیشرانه به گیربکس باید کارتل روغن به زیر موتور منتقل می‌شد. مورد اول با اضافه کردن دریچهٔ روی کاپوت حل شد اما مشکل دوم حتی پس از بریدن بخشی از کارتل روغن هنوز پابرجا بود و کارتل به‌طور خطرناکی به زمین نزدیک بود. به همین دلیل، برای محافظت از آن صفحه‌ای تعبیه شد که هنگام عبور از روی دست‌اندازها به زمین برخورد می‌کرد و سروصدا به دنبال داشت زیرا ارتفاع کارتل روغن آن‌قدر پایین بود که تنها چند سانتی‌متر از زمین فاصله داشت.

پیشرانهٔ V8 برای انتقال نیرو به یک گیربکس پنج سرعتهٔ دستی گتراگ متصل شد اما ویژگی مهم‌تر سامانهٔ چهارچرخ محرک بود که توسط لوتوس به‌طور خاص برای پلت‌فرم K-Car طراحی شد و توسعه پیدا کرد. سیستم تعلیق هم ارتقاء پیدا کرد تا بتواند ۱۶۰ کیلوگرم وزن اضافی ناشی از سامانهٔ چهارچرخ محرک و موتور V8 را تحمل کند. نتیجهٔ همهٔ این کارها، خودرویی با رانندگی جذاب و پیشرانهٔ V8 سرحال بود که خیلی زود به ردلاین خود می‌رسید. در آن زمان شرایط آب و هوایی نامساعد مانع از انجام آزمایش‌های پرفورمنس مناسب شد اما تیم استوانا تخمین می‌زد که دیتونا دسپزیونه بتواند ظرف ۶ ثانیه از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت برسد.

بااین‌حال، این خودرو پتانسیل تولید نداشت زیرا نصب پیشرانهٔ V8 روی دیتونا زحمت و مهندسی زیادی نیاز داشت. علاوه بر این، در همان زمان کرایسلر دوج وایپر را تقریباً آماده کرده بود. به همین دلیل، دیتونا دسپزیونه خیلی سریع و بی‌سروصدا در تاریخ خودروسازی محو شد و متأسفانه ایدهٔ جذاب یک کوپهٔ چهارچرخ محرک با موتور V8 لامبورگینی به نتیجه نرسید.

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۳۰ رای

امیر دهقان

نویسنده و مترجم پدال، عاشق ماشین، عشقی که حد و حصر نداره

مطالب مشابه

‫۹ دیدگاه‌ها

  1. 𝐀𝐥𝐢

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (1199 ديدگاه)

    ظاهرش منو یاد تویوتا ae86 میندازه

    موافقم 15
    مخالفم 2
  2. Parham

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (744 ديدگاه)

    نمیتونست یه دوج واقعی باشه.

    موافقم 13
    مخالفم 1
    1. Amir

      ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
      سوابق: (50 ديدگاه)

      بهتر از یه دوج واقعی

      موافقم 8
      مخالفم 5
  3. زیزیگولو

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (5686 ديدگاه)

    دوج چارجر دیتونا ب اون طراحی آیرودینامیکی خاص و قدرت افسانه ایش سال ۱۹۶۹ ساخته شده ……. بعداً مدل جدیدتر دیتونا با اضافه کردن و یه بدنه عضله ای ۴ درب تو شمال آمریکا تولید شده

    موافقم 12
    مخالفم 0
  4. پوریا

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (269 ديدگاه)

    چ حیف واقعا طراحی زیبایی داشت

    موافقم 5
    مخالفم 1
  5. پوریا

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (269 ديدگاه)

    چ حیف واقعا طراحی زیبایی داشت این ماشین

    موافقم 3
    مخالفم 0
  6. nikan

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (12 ديدگاه)

    واقعا طراحی قشنگی داشت ولی بیشتر به یه ماشین ژاپنی میخورد تا آمریکایی موتور شم که ایتالیایی بود 😂 اصلا به یه ماشین آمریکایی نمیخورد برعکس وایپر. درکل ترکیب خفنی بود اگر اون دوره یه شرکت دیگه میساختش میتونست موفق شه ولی کرایسلر فقط یه شانس داشت و توانایی تولید این و وایپرو هم زمان نداشت و وایپر افسانه ای گزینه خیلی بهتری بود

    موافقم 2
    مخالفم 0
  7. amirboss

    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
    سوابق: (438 ديدگاه)

    جدا از تلاش های بیهوده ای که مهندسین برای مچ کردن این موتور روی این خودرو کردن اونم با همچین شرایطی ،حتی نتونستن قابلیت های این خودرو رو بررسی کنن.واقعا یه پروژه احمقانه بوده

    موافقم 1
    مخالفم 3
  8. احمد

    ۳ خرداد ۱۴۰۳
    سوابق: (48 ديدگاه)

    خیلی زیباست کاش توی یک حراجی بگذارند برای فروش منو یاد فراری میندازه

    موافقم 0
    مخالفم 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.

دکمه بازگشت به بالا